AKWARELA - DO CZEGO SŁUŻY PŁYN MASKUJĄCY?

Na pewno nie jeden z was, kto zaczął  przygodę z malarstwem akwarelowym wcześniej lub później skusi się i zakupi płyn maskujący. Nie każdy jednak wie jak i do czego można go użyć. Jest to nic innego, jak płynna guma, którą pokrywa się miejsca przeznaczone na biel (biel kartki).

Jak najlepiej pracować z płynem maskującym:
1. Jeśli wcześniej przygotowaliśmy materiały , robimy na kartce szkic wybranego motywu.
2. Na zupełnie suchą kartkę papieru akwarelowego nakładamy płyn maskujący- zostawiamy miejsca, które mają pozostać zupełnie białe, oraz te , które chcemy zasłonić, aby w późniejszej fazie powstawania obrazu skupić się tylko na nich i dokładniej je dopracować. (Osobiście nie polecam maskowania fragmentów do "dopracowania", ale wiem, że niektórzy lubią tak pracować i  szczególnie na początku niektórym osobom może to pomóc w zapanowaniu nad płynąca po całej kartce farbą. ).
3. Malujemy , również po miejscach założonych płynem maskującym ( farba będzie z tych miejsc spływała).
4. Kiedy praca ZUPEŁNIE wyschnie ( można obrazek podsuszyć suszarka do włosów :) ) ściągamy płyn maskujący poprzez potarcie go ręką lub wymazanie gumką chlebową.
5. Dopracowujemy pozostawione elementy detali, zostawiając niezamalowane fragmenty bieli, bo to one nadają światło całej pracy.

Czym nakładać płyn maskujący?
- przeznaczonym tylko do płynu pędzlem - nie umyjemy go i nie przywrócimy mu pierwotnych właściwości po włożeniu do płynu maskującego,
- kawałkiem tekturki lub karty plastikowej, przyciętej tak, jak nam najwygodniej,
- specjalnym gumowym pędzelkiem, np. takim:
 http://www.artequipment.pl/p168,colour-clay-shaper-profilowana-gumka-dwustronna.html

CO MNIE ZAINSPIROWAŁO W TYM TYGODNIU

Dzisiaj  tylko o jednej inspiracji.
W czwartek w "kinie na obcasach" obejrzałam film " WYPISZ, WYMALUJ...MIŁOŚĆ" ( Oryginalny tytuł: "Words and pictures"- zdecydowanie lepszy ). Pod płaszczem komedii i dobrego, ciętego języka można odkryć drugie dno. To rozważanie nad wagą słów i obrazów i nad tym, jak silnie na nas oddziałują. Nad zmaganiem się z niemocą twórczą i tęsknotą za czasem pełnej ekspresji. To poszukiwanie sensu w bezsilności. To nauka chwytania , każdej chwili, wykorzystywania każdej danej nam okazji, na to by doświadczyć czegoś wartościowego.

Ktoś widzial film, jak go odbieracie?

TAJEMNICA SZCZĘŚCIA I DŁUGOWIECZNOŚCI

Dzisiaj kilka słów o Beatrice Wood, amerykańskiej malarce, aktorce, rzeźbiarce, legendzie nowojorskiej awangardy, nazywanej matką dadaizmu, która przeżyła 105 lat (1893-1998).

 Pod koniec swojego życia w jednym z wywiadów powiedziała, że swoją karierę, spełnienie i długowieczność zawdzięcza książkom o sztuce, czekoladzie i młodym mężczyznom. 

Jej niezwykła biografia stała się kanwą kilku powieści i filmów (" Jules i Jim", francuski film w reżyserii Francois Truffaut, to odbicie jej "związku" z Marcelem Duchampem i  Henri-Pierre Roché).
Od początku wiedziała, jaką drogę ma wybrać w życiu.  Pomimo  sprzeciwu rodziców studiowała aktorstwo i sztukę w Paryżu. Po ukończeniu studiów przez kilka lat pracowała na scenie ( ponad 60 ról).
A jej rzeźbiarska droga zaczęła się tak zwyczajnie...Podczas podróży do Holandii, kupiła w antykwariacie stare, pięknie szkliwione naczynia. Po powrocie do Stanów bezskutecznie poszukiwała pasującego do nich czajniczka. Za namową przyjaciół postanowiła sama zająć się garncarstwem. Nowe hobby zamieniła w pasję, która trwała ponad 60 lat.  Zaczynała od prostych naczyń – mis, zestawów obiadowych. Następnie zaczęła rzeźbić bardziej skomplikowane formy, dodawać rzeźbione postacie – naiwne, niekonwencjonalne. Chociaż zawsze powtarzała, że „nie była urodzonym rzemieślnikiem”, doszła do ciekawych artystycznych rozwiązań, pokrywała obiekty pięknymi szkliwami opalizującymi niczym wnętrza muszli. „Dążenie do stworzenia rzadkiej i pięknej glazury przypomina pościg za tęczą – mówiła. – Jak uwięzić światło słoneczne, aby wydobyć niebieski, który ma głębię morza, jak uzyskać szarość jasną jak księżyc w ciepłą noc?”. Odważała barwniki do setnych grama, próbowała coraz to nowych kompozycji. Łączyła kolory jak malarz, sprawiła, że wibrują jak muzyka. Nawet te opalizujące i przejrzyste mają moc. Mają rytm i blask klejnotów, głębię oczu człowieka.

I jeszcze jedna ze "złotych mysli Beatrice:
„Im bardziej istniejemy poza systemem, tym bardziej jesteśmy kreatywni”.


A jaki jest wasz przepis na szczęście ??

XXIV SALON WAKACYJNY GALERIA "RĘKAWKA" KRAKÓW

ZAPRASZAM jeśli komuś po drodze :)
Na wystawie prezentuję mój obraz "RÓŻOWY SEN",  akryl na płótnie 80x100 cm.

Dom Kultury “Podgórze”
GALERIA “RĘKAWKA”
30-551 Kraków
ul. Limanowskiego 13

Godziny otwarcia Galerii:
Poniedziałek - piątek od 11.00 do 18.00
od 12 lipca do 25 sierpnia 2014 r.

AKWARELA, PIWONIE

druga wersja PIWONII w różach, fioletach i żółcieniach
papier HM Jubilat 40x30 cm

WEEKENDOWE INSPIRACJE BLOGOWE

1. INSPIRUJĄCY ARTYSTA: Yellena James- strona artystki- klik

2. FAJNE  FOTKI:

 

ŹRÓDŁO:  blueberrylake.tumblr.com 

 

3. TWÓRCZE POPOŁUDNIE Z DZIEĆMI: a może by tak "pomalować" małymi stopkami?

ŹRÓDŁO:  funathomewithkids.com 

 

4. ZŁOTA MYŚL:

AKWARELA- ĆWICZENIA KOLORYSTYCZNE I DARMOWE TŁA DO POBRANIA

Kiedy nie mam czasu na malowanie, robię karteczki z plamami kolorów. Na małym formacie ( ok A5 ) dobieram kolory , które mnie inspiruja, które gdzieś zauważyłam na przedmiotach, zdjęciach, czy gdzieś w przyrodzie. Potem te moje karteluszki wykorzystuję przy malowaniu obrazów, są często świetnym punktem wyjscia do budowania szerszej kolorystyki obrazu. Polecam też takie ćwiczenia wszystkim, którzy w akwareli nie czują się jeszcze mocno. Lepiej zestawić ze sobą plamy na osobnej kartce i poszukać odpowiednich kolorów i tonacji, zanim przejdziemy do malowania konkretnej rzeczy.
Oto moje paletki barw:

Poniżej darmowe tapety, darmowe tła do pobrania, do dowolnego wykorzystania. Jeśli gdzieś je użyjecie, wyslijcie linka, do czego wam sie przydały. ( Wystarczy kliknąć na zdjęcie i pod prawym przyciskiem myszy dać "zapisz jako"- u siebe na komputerze).

Pozdrawiam serdecznie wszystkich gości !
Agata

PALETA MISTRZA

Jakimi kolorami malowali, jakiej gamy kolorystycznej używali, jak mieszali kolory?
 Oto palety wielkich mistrzów.

PAUL GAUGIN

 

VINCENT VAN GOGH

DELACROIX

DEGAS

GEORGES SEURAT

GUSTAVE MOREAU

A co mówią wasze palety o was i o waszych obrazach?? 

Wysyłajcie linki do zdjęć waszych prac i palet.

Pozdrawiam serdecznie wszystkich zaglądających tutaj  :)

PAYNES GREY + INDYGO

Oszczędna akwarela :)  Malowana tylko dwoma kolorami.
"Na skraju lasu", 30x21 cm, papier HM Jubilat

INSPIRACJE NA DZIŚ

1. SZTUKA/ ARTYSTA KTÓRY MNIE INSPIRUJE: Alisa Burke, uwielbiam zaglądać na jej pozytywnego, kolorowego  bloga, zawsze poprawia mi się humor :)

2. ZABAWY PLASTYCZNE DLA DZIECI: malowanie obrazków a potem godziny zabawy w wymyślanie historyjek do nich

.
3. ZŁOTA MYŚL:

"WIEK NIE MA ZNACZENIA, CHYBA, ŻE JEST SIĘ BUTELKĄ WINA" / Joan Collins /

 

Po raz kolejny obejrzałam na youtube filmiki z Aelita Andre . Z zachwytem patrzę na to co robi i myslę, że ma wiele szczęścia. Przyzwolenie na swobodną ekspresję twórczą, farby, wielkie płótna, miejsce do "pracy", coś o czym wielu artystów marzy...
I zaczęłam się zastanawiać czy to, kiedy rozpoczynamy naszą drogę artystyczną ma znaczenie?
Postanowiłam prześledzić kilka biografii.
Kiedy zaczęła się ich kariera artystyczna???

Paul Gaugin, był maklerem giełdowym...zaczął malować w wieku 30 lat.
Henri Julien Félix Rousseau, zwany Celnikiem,rozpoczął karierę malarską w wieku czterdziestu jeden lat, wcześniej był urzędnikiem. 
Van Gogh zaczął malować przed ukończeniem 30. roku życia.

Wassily Kandinsky mimo iż odnosił sukcesy w wyuczonym zawodzie (specjalizował się w prawie rzymskim, zaoferowano mu nawet profesurę na uniwersytecie) , w wieku ok. 30 lat rozpoczął malowanie.

Anna Mary Robertson Moses sprzedała swój pierwszy obraz w wieku 72 lat... ( zaczęła malować mając 70 lat ).

A jakie jest Wasze zdanie? Czy wiek w sztuce ma znaczenie?

/ na zdjęciach Aelita :) /

AKWARELA - ZŁOTE NIEBO W WENECJI

Architektura- temat, po który bardzo rzadko sięgam.
Moje wspomnienie barwnych uliczek Wenecji. Nieprzyzwoicie gorącego nieba, mokrego prania, które ktoś przed chwilą zawiesił tuż nad głowami przechodniów i historii zapisanych w murach kamienic ...

Pierwsza akwarela z cyklu, będzie więcej :) format 30x40 cm, papier Canson Montval.